Overmorgen ben ik 34 weken zwanger.
Vandaag voor de laatste keer naar de verloskundige geweest. Volgende week hebben we onze eerste afspraak in het ziekenhuis bij de gyn.

Vandaag gingen we om te kijken hoe ons meisje lag en gelukkig lag ze met haar hoofdje naar beneden, maar dat dachten we eigenlijk al (aangezien in voortdurend haar knietjes en voetjes voel die een stuk hoger zitten.
Mijn bloeddruk was goed en verder is er weinig gecontroleerd…. De meeste dingen waren vorige keer al besproken. Ik moet letten op mijn ijzer en suiker, want die waren beide op het randje. Verder vooral toegeven aan de vermoeidheid zolang dat kan, het kan er gewoon bijhoren…..

En dan dus volgende week vrijdag onze eerste afspraak in het ziekenhuis, spannend hoor! Dan zullen we het ook over de bevalling gaan hebben. We krijgen meteen een groeiecho, dit omdat Saar zo groot was.

En verder, tja verder, ben ik super super super moe, heb ik last van mijn bekken en nog allerhande dingen en heb ik veel last van hormonen. Ik ben echt zo emo als ik weet niet wat.

De kinderkamer vordert gestaag, als ie af is, zal ik net als bij Saar een mooie fotocollage maken. In ieder geval is het thema roze bos. Ik heb hier als pagina een verlanglijstje toegevoegd, omdat veel bekenden al wilden weten wat we zouden willen hebben. Zie in de rechterkolom bij pagina's.
Het geboortekaartje is ook zo goed als klaar en verder, tja verder, ik was al anderhalve week niet meer aan het werk, maar vandaag is officieel mijn verlof ingegaan. Ik moet voor donderdag nog wat cijfers inleveren enzo, maar dat komt goed….

PS Het berichtje hieronder is ook vers van de pers, maar ik vond dat zowel Saar als buikbaby een apart log verdienden….

Ik ben alweer bijna 27 weken in blijde verwachting van een lief klein meisje (wow, echt, zo lang alweer?!?!?!) maar heb nog weinig geschreven over mijn zwangerschap…. En dat terwijl ik over de zwangerschap van Saar hxe9xe9l veel heb geschreven. Lijkt niet helemaal eerlijk. Feit is, dat ik nu heel veel voor de tweede keer meemaak. In mijn eerste zwangerschap was ik heel erg bezig met het zwanger-zijn, nu lijken andere dingen belangrijker. Ik weet nu wat ik ervoor terug krijg, wat me te wachten staat straks. Desalniettemin wil ik toch eens schrijven over de overeenkomsten en verschillen.

Misselijkheid
De eerste drie maanden was ik bij beide zwangerschappen kotsmisselijk. Er waren echter wel wat verschillen. Zo heb ik bij Saar minder overgegeven, maar ik at ook zo'n beetje niks. Dat lukte gewoon niet. Ik viel dan ook 6 kilo af. Dit keer kon ik wel eten (wel vaker op een dag kleine beetjes), maar moest ik ook veel vaker overgeven. Mijn gewicht bleef echter hetzelfde ondanks het vele overgeven.
Bij Saar ben ik met medicijnen begonnen, ergens rond 14 weken en die sloegen direct aan. Nu was dat niet het geval. Bovendien werd ik er dood- en doodmoe van en viel ik steeds in slaap, niet echt handig als er nog een dreumes om je heen is.

Eetgewoontes
Toen ik zwanger was van Saar heb ik heel veel geschreven over mijn veranderde eetgewoontes. Ik vond het ook zo bizar, hoe hormonen hier zoveel invloed op kunnen hebben. Dat is nu weer het geval, maar toch ook heel anders dan bij Saar.
Toen had ik helemaal geen zin in vettigheid (nu wel), in vlees (nu wel) en in dingen die ik niet mocht zoals gerookte zalm, filet americain en alcohol (nu wel). Daarnaast werd ik veel meer een zoetekauw en dat is nu weer het geval. Ik at bergen en bergen fruit, maar helaas betekent mijn voorkeur voor zoet nu vooral dat ik koek, chocola en drop niet kan weerstaan. OEPS Ook lust ik alweer een tijdje koffie (wat ik tijdens mijn vorige zwangerschap 40 weken heb laten staan. Kortom, mijn eetgewoontes zijn er niet echt beter op geworden sinds vorige keer…..

Kwaaltjes
Verder heb ik deze keer ook veel meer last van kwaaltjes. Zo weet ik nu wel wat het is om last te hebben van maagzuur, moet ik dit keer wel veel vaker plassen, heb ik regelmatig slapeloze nachten en ooooo, die hormonen hebben nogal invloed op mijn stemmingen (en dan laat ik de meest genante kwaaltjes nog weg). Ook mijn bekken speelt alweer op en hoewel iedereen tot nu toe roept "maar vorige keer begon dat toch veel eerder!" is het zo'n 10 weken eerder dan vorige keer, wat me best veel zorgen baart.

Genieten
Wat er tegenover al die kwaaltjes en slechte eetgewoontes staat? Nou, dat ik een klein vrolijk acrobaatje in mijn buik heb, dat voortdurend allerlei wilde capriolen uithaalt in mijn buik. Ik voel haar dus echt de hele dag door heel goed en dat is puur genieten! Saar voelde ik veel minder doordat de placenta aan de voorkant lag.

Ja, ja, wie had dat ooit gedacht, ik word (ben) een echte meisjesmama.

Mensen vroegen, toen ik zelf nog een klein meisje was (met twee broertjes), wel eens aan me of ik een zusje wilde, maar dat wilde ik absoluut niet. Ik hield niet van die echte meisje-meisjes met bloemetjesbroeken en jurkjes en strikjes in het haar. Op de kleuterschool legde mijn moeder dan vaak een jurkje voor me klaar, met (o gruwel) zo'n pikmaillot, maar wanneer ik dan vervolgens beneden verscheen, had ik doodleuk mijn spijkerbroek aan. 
Ik wilde geen barbie, geen my little pony en geen poppenhuis. Geen make-up pop of origamie. Ik verafschuwde van die meisjes die begonnen te huilen als er een vlek op hun kleren kwam.
Ik zat het liefst te tekenen, te lezen en anders speelde ik met jongens. Nog herinner me ik die vreselijke dagen, als er vrienden van papa en mama kwamen met hun dochtertje, en dat ik dan met haar met de poppen moest gaan spelen.
En ook toen ik ouder was wilde ik geen zus, ik zag de rivaliteit tussen sommige zussen en hoorde hen elkaar afkatten en dacht, neh, blij dat ik twee broertjes heb (en ik kan je vertellen dat het geen lieverdjes waren).

Maar mensen veranderen en zo ook ik. Nog steeds ben ik geen make-up meisje, maarrrr, ik hou van roze, ik hou van bloemetjes, rokjes en jurkjes en van poppen. Ik hou van kantjes en froezeltjes (al moet het niet te gek worden) en ik hou van moedertje spelen. Kortom, ik blijk een geboren meisjesmama!

Gisteren hebben we een hele mooie echo gehad. Zover ze dat konden zien was alles helemaal goed. Wat een kleine druktemaker heb ik in mijn buik, zo schattig! De foto's volgen nog (onze scanner is uitgeleend, dus het kan even duren).

En en en, we weten wat het wordt, of eigenlijk, wat het IS….

Wat denken jullie?

Jaaaaa, het grote nieuws mag de wereld in! Saar krijgt een broertje of zusje!

Afgelopen maandag (27 december) hebben we de eerste echo gehad. Volgens de verloskundige was ik toen 10 weken en 4 dagen wat betekent dat ik 21 juli ben uitgereken. Heeeeeel spannend allemaal weer! En leuk, we zijn zooo gelukkig!

Mijn zwangerschap verloopt volgens het boekje, wat erop neerkomt dat ik kotsmisselijk en doodmoe ben, maar goed, dat hoort er blijkbaar bij (had ik bij Saar ook).

2011 wordt voor ons dus weer een bijzonder jaar, ik hoop voor iedereen die dit lees ook!