Vorige week woensdag ging ons lieve kleine meisje voor het eerst helemaal alleen uit logeren, en wel bij haar lieve tante Reinilde (tweelingzus van lief).
We hadden haar thuis al voorbereid. 's Ochtends maakte ze eerst nog een mooie tekening voor haar tante.

Daarna moest ze hoognodig in bad en toen gingen we samen haar koffertje inpakken. Toevallig was dit koffertje al een paar dagen erg populair om mee te spelen, dus dat kwam goed uit. We stopten er samen haar slaapzakje, Aaltje, haar andere bedknuffeltjes (die ze ergens vond en sindsdien ook meemoeten in bed), haar vitamientjes en haar tandenborstel en tandpasta er in. Vanaf dat moment liet ze het koffertje niet meer los. De overige spullen (een heleboel) stopten we in andere tassen. Haar gieter moest natuurlijk ook mee

.

We stapten in de auto en toen we bij tante waren gaf ik haar haar koffertje en de tekening die ze had gemaakt en zo liep kwam ze bij tante aan, zooooo schattig! (Helaas hebben we hier geen foto van)
Tante had allemaal hele leuke schattige spulletjes voor Saar klaargezet waardoor ze zich meteen meer dan thuis voelde.

 
We aten samen nog een lekkere lunch en toen was het dan echt tijd voor ons om naar huis te gaan. Zoals dat meestal gaat hadden wij er meer moeite mee dan Saar zelf. Toen we de hoek om waren, schijnt ze nog: Dag papa, dag mama te hebben gezegd.

Tegen alle verwachtingen in had papa er 's avonds meer moeite mee dan mama (maar die miste Saar de volgende ochtend weer meer) en na het ontbijt gingen we ons meisje maar weer ophalen. Het was supergoed gegaan. Saar was zowel 's middags als 's avonds goed gaan slapen en had het verder ook erg naar haar zin gehad en dat had ze nog steeds. We bleven nog even om ons te laten verwennen met opnieuw een lekkere lunch. Saar sliep nog op het intussen vertrouwde kamertje.

Daarna vertrokken we naar mijn vriendinnetje dat haar tweede kindje heeft gekregen, een prachtige dochter genaamd Fenne (zusje van Lasse, toekomstige man van Saar voor diegenen die mij al langer volgen).
Daar konden we mee-eten en toen kon Saar eindelijk weer naar huis. Wat ze toch ook altijd weer fijn vindt. Als we bijna bij onze straat zijn, zegt ze altijd "Thuis".

Afgelopen vrijdag gingen we een dagje naar het mooie strand van Haamstede…. Wat hebben we genoten!

 
Need I say more?

Even maximaliseren, anders is de tekst onleesbaar….

Lief heeft met zijn verjaardag een abbonnement (voor ons drietjes) op Zoo Parc Overloon gekregen.
Helaas was het er door mijn drukte en misselijkheid nog niet van gekomen om er ook daadwerkelijk heen te gaan. Tot vorige week. Toen zijn we gezellig met z'n drietjes naar de dierentuin geweest en we hebben alledrie genoten (Saar vond de apen duidelijk het leukst, vooral het geluid dat ze maakten).

?

Saar is echt een geweldig kind, het leukste kind op de wereld, en ze wordt maar leuker en leuker!

Op het moment zegt ze al vanalles. Vaak kijk ik er van op als mensen haar niet meteen snappen, haha, want voor mij is het allemaal heel duidelijk. Hieronder alle woordjes die Saar al zegt:

papa
mama
Aatje          = Aaltje (haar popje)
opa
ap              = op / af / eraf / optillen
oop/open    = open (meestal zegt ze oop, maar soms zegt ze het goed)
op              = op (als eten of drinken op is)
Dah(g)        = dag
Kuu            = kukeleku
koek
taat            = taart
keuken
ag              = gang
eetj            = eten
aas            = kaas (en ook smeerkaas, brie, pindakaas enz.)
oei/oi         = als iets valt
oppetee     = hoppetee (1,2 hoppetee)
bah
ja
nee

Daarnaast wil ze op het moment steeds aan flesjes of tubes ruiken. Dan komt ze aan met een flesje: "oop, oop!!" Dan moeten wij het flesje openmaken en dan snuift ze er heel hard aan.

Ook loopt ze sinds kort met een oude telefoon rond waar ze in praat (heel schattig). Hele verhalen heeft ze te vertellen. (Dat heeft ze niet van haar papa)

Ze vindt het tegenwoordig erg leuk om met stiften te tekenen (en natuurlijk vooral de dop erop en eraf doen)

En verder blijft ze een ontzettende knuffel, wat ik natuurlijk heeeeeerlijk vind.

Ze krijgt humor. Dan doet ze bijvoorbeeld net alsof ze een kusje wil en als je die dan wil geven, schudt ze heel hard nee en ligt helemaal in een deuk. Lachen doet ze sowieso graag en veel.

Het allerallerallerleukste vindt ze stoeien met papa. Lekker wild doen en achter elkaar aanrennen. En maar lachen en lachen!

Ook de boekjes blijven favoriet, vooral "Waar is de taart?" is een regelrechte hit!

De spiegel blijft ook leuk, wat dat betreft is het een echt dametje. Sjaal om, dan moet ze in de spiegel kijken hoe mooi ze is. Speldje in, hop, naar de spiegel. Muts op, even in de spiegel kijken.

Maar mevrouwtje kan ook krijsen als ze haar zin niet krijgt hoor….. vooral als ze al een beetje moe is. Gelukkig komt dit (nog) zelden voor.

Kortom: Puur genieten!!!!!

Omdat het al zoooo lang geleden is dat er foto's of filmpjes van Saar zijn geplaatst, hier dan een extra leuk filmpje van ons lieve kleine schattige meisje:

Het eten met een lepel gaat nog niet helemaal zoals het moet, maar ja, zolang ze ervan geniet…..
En een leuk detail is dat de slab die ze omheeft, nog van haar mama is geweest…

En dan hier nog een paar leuke decemberfoto's:

Zoals mijn trouwe lezers wel zullen begrijpen, hebben we het errug druk gehad de afgelopen weken en ik kan nou niet echt zeggen dat we klaar zijn helaas. Er moet nog een boel gebeuren, zoals vitrage bestellen, gordijnen korter maken en ophangen (er hangt wel al wat hoor), lampen ophangen en een heleboel zooi op zolder ordenen. Om maar niet te spreken van schilderijen, foto's enzovoort. Maar het is wel al erg leefbaar in ons nieuwe huisje en beetje bij beetje wordt het ook steeds gezelliger.

Saar maakt intussen reuzensprongen. Al haar kleertjes leken ineens te klein, dus kreeg ze een flinke stapel nieuwe. Sinds een paar dagen heeft mevrouw dan eindelijk haar derde tandje en we denken dat een vierde in de maak is (afgaand op het gekwijl).
Daarnaast loopt Saar. Jaha, echt!! Voor de verhuizing deed ze al twee of drie stapjes los, van papa naar mama enzo. Dat werden steeds meer stapjes en gisteren liep ze ineens de hele woonkamer door om een boekje te gaan halen. En wat zijn we trots, en wat is ze zelf trots.
Ook is ze nog steeds erg druk met woordjes oefenen. Regelmatig staan we versteld van de dingen die ze zegt, ze probeert vanalles uit, maar vaak is het nog eenmalig. Zo pakte ze eergisteren het houten varkentje en kangoeroetje uit haar tasje en zei: akke, en toen kagoe. SHOCK. Maar dat doet ze dus geen tweede keer.
Verder is ze een echte ijdele jongedame aan het worden. Ze wil steeds haar sjaal om, dan vindt ze zichzelf zo mooi en wij bevestigen dat natuurlijik. Ook is ze dol op haar haarspeldje, als ze die in heeft, moet ze naar de keuken om zichzelf in de oven te bewonderen. Ze komt regelmatig aanzetten met het armbandje dat een leerling van me ooit voor haar heeft gemaakt. Die moet ik dan bij haar omdoen.
Qua eten blijft het een bijzonder wezentje onze Saar. Zo wil ze sinds kort alleen nog maar pindakaas op haar brood. Minimaal xe9xe9n boterham moet met pindakaas. En als ik zeg moet, bedoel ik ook moet. Anders is het weigeren te eten, hoofd omdraaien en als het nodig is krijsen. Ja, die eigen wil zit er wel in bij onze Saar!
Laatst gaf ik haar een stukje zure haring en dat vond ze dus echt heerlijk (met als gevolg grote afschuw bij lief). Ook krabsalade was een succes. Rode ui nog steeds geen probleem, paprika, hxe9xe9xe9rlijk, maar denk niet dat je haar een aardappeltje met boontjes moet geven, want daar houdt ons meisje niet van. Liever eet ze Mexicaans, Italinaans, Chinees en kaas, vooral veel kaas. Pompoensoep, daarvan dachten we dat ze het vast heerlijk zou vinden, nou niet dus, zuurkool echter, vindt ze jammie. En zo blijven we ons verbazen over de eetgewoontes van Saartje.

Saar heeft natuurlijk ook voor het eerst haar schoen morgen zetten, niet dat ze er iets van begreep, maar ze is dol op het cadeautje dat in haar laars zat (houten blokfluitje van de hema).

En wat zooooo fijn is: Saar huilt niet meer wanneer we haar bij het kdv achterlaten. Ook als lief me met de auto wegbracht naar mijn werk, moest Saar altijd ontzettend huilen. Maar nu zwaait ze en zegt Dxe0.
Zo schattig en lief en fijn!

Zondag gaan Saar en ik naar papa, ooms en tante kijken die de Zevenheuvelenloop lopen in Nijmegen.

Goh ja, het is alweer een tijd geleden.

Ik heb intussen zoveel te vertellen, dat ik erover denk om het maar gewoon helemaal niet te doen, maar ja….als ik het nu niet doe, doe ik het nooit meer. Dus daar gaat ie dan (in het kort):

Ziek
Vorige keer blogde ik dat Saar weer beter was, nou ze is daarna nog drie keer ziek geweest, heel zielig. Met hoge koorts, veel snot en alles erop en eraan. Op dit moment heeft ons meisje de waterpokken (gelukkig heeft ze er weinig last van, klop klop klop). Ik hoop echt dat dit nu voorlopig even de laatste keer ziekzijn is.

KDV
Wat betreft het kinderdagverblijf…. Door haar ziekzijn is ze al een paar keer niet geweest en het blijft wennen. Zowel voor Saar als voor ons. Ze heeft ook een erg moeilijke leeftijd om te wennen aan zoiets, dat zeggen de leidsters daar ook. Het leek zo mooi, het eerste jaar thuis blijven, maar intussen vraag ik me af of het wel goed was. Ik denk dat je een kindje beter al heel snel kunt laten wennen, of anders pas als ze al wat ouder zijn. Nu zit Saar net in de hechtingsfase wat het erg moeilijk maakt. 
Ze slaapt en eet goed daar en vaak heeft ze het ook wel naar haar zin, maar het afscheid blijft lastig en regelmatig moet ze, wanneer ze lekker zit te spelen, plotseling huilen. Waarschijnlijk mist ze ons dan ofzo, thuis doet ze dat nooit. Maar goed, uiteindelijk zal het wel goedkomen.

Texel
Vorig weekend zijn we naar Texel geweest. Lief liep daar de halve marathon samen met zijn broer, zus en haar lief. Lief moest zaterdags nog werken en omdat ik niet voor in twee dagen, twee keer zo'n reis wilde maken met Saar, besloot ik na lang dubben op vrijdag met de trein te gaan. Samen met Saar dus en met mijn schoonzusje en zwager. Daar heb ik zeker geen spijt van gehad. De reis met Saar viel me reuze mee en het was hartstikke gezellig op Texel waar mijn schoonouders al waren! Maar het allerleukste was het om Saar op het strand bij de zee te zien. Ze heeft er zooooo van genoten, echt heerlijk om te zien!
Zaterdagavond kwam lief ook, en mijn andere zwager en schoonzus met ons nichtje.
En zondag liepen ze halve marathon, wat erg goed ging bij allemaal. Saar en ik stonden met mijn schoonouders langs de kant met een groot spandoek. Helaas waren we net te laat om lief en zijn broer te zien finishen (ze waren dan ook reuze snel). Voor mijn schoonzusje en andere zwager waren we nog wel op tijd.
In het huisje allemaal douchen en aten we gezellig met z'n allen, en daarna de lange reis terug, want de volgende ochtend moest ik weer werken. Saar is de hele terugweg wakker geweest, (en we waren pas om 23.00 uur ofzo thuis).

Foto's van Texel volgen nog.

En verder…
Verder gaat alles zijn gangetje…Saar loopt aan xe9xe9n hand, ze begrijpt al ontzettend veel, doet ons steeds vaker na en af en toe denken we haar te verstaan als ze iets zegt. Soms, als we haar favoriete popje vergeten mee te nemen uit haar kamertje, wijst ze ernaar en zegt ze zoiets als Aahdje (Aaltje) en vandaag zei ze bxe8h, toen ze het schaapje in haar leukste boekje zag. Lief denkt af en toe dat ze eetjuh (eten) zegt… Leuk leuk leuk, nu is het nog vaak willekeurig, ik kan niet wachten tot ze meer gaat kletsen.
Saar doet af en toe dingen waar we heel erg om moeten lachen, maar nu kan ik er natuurlijk niet opkomen… zucht. Ik zal proberen weer eens wat vaker te bloggen, beloofd!!!

En dan nu nog wat foto's (klik om te vergroten):

Om te beginnen: het gaat weer goed met Saar, na enkele dagen zakte de koorts (die wel vrij hoog was) en kreeg ze vlekjes (hoogstwaarschijnlijk had ze de zesde ziekte). Daarna was ze vrij snel beter, hoewel ze nog wel even hangerig bleef.

Vorig weekend zijn we met Saar naar opa en oma in Onstwedde geweest. Dit was erg gezellig!
Na een paar uurtjes wilde Saar alleen nog maar oma. Oma moest steeds met haar spelen en met haar rondlopen en kreeg in ruil daarvoor heel veel knuffels en kusjes. Erg schattig. De tweede avond mocht ik Saar zelfs niet meer naar bed brengen, dat moest oma doen.
We wilden eigenlijk naar de dierentuin, maar lief moest nog een verslag afmaken voor zijn opleiding, dus hebben we dat nog even uitgesteld. In plaats daarvan bleef lief thuis en gingen wij naar de kinderboerderij.
In eerste instantie vond Saar de geitjes een beetje eng, maar al gauw vond ze het toch wel erg leuk. De schapen vond ze het allerleukst.
Zoals gewoonlijk zijn we weer erg verwend. Met heerlijke ontbijtjes en lunches, lekker eten, veel rust, leuke dingen doen en cadeautjes. Zo hadden oma en opa een zandbak klaar staan voor Saar en daar mocht ze niet alleen in spelen, nee, we mochten hem hebben! Verder stond er een snoezige loopwagen klaar, helemaal in stijl (opgemaakt met rode ruitjes en rood met witte stippen) en had oma nog "snel even" een roze lakentje voor saar genaaid (want stel je voor dat ze onder een blauw lakentje moet slapen! (-: )
Ook kreeg Saartje nog een strandbal, een schattig paddestoelennachtlampje en een leuk ding met bellen eraan.

Verder is Saar gisteren voor het eers naar het Kinderdagverblijf geweest. Ze ging alleen de ochtend, om te wennen.
O, wat is dat moeilijk, om je kleine meisje daar achter te laten, bij allemaal mensen die ze niet kent, in een vreemde omgeving. En daar houdt Saar toch al niet zo van….. Maar ja….. We hebben het wel gedaan.
We hadden het er wel moeilijk mee allebei. Na een uurtje mocht ik van mezelf bellen. Saar vond het ook allemaal maar moeilijk. Toen ze eenmaal doorhad dat we echt weg waren had ze toch wel erg moeten huilen. Ook heeft ze niet geslapen (maar dat hadden we wel verwacht) en geen fruit gegeten.
Toen we haar op gingen halen zaten alle kindjes aan tafel behalve Saar, die was met de popjes aan het spelen, want ze had het helemaal niet leuk gevonden aan tafel. Aahhh…. Ze was wel weer erg blij om ons te zien en wij om haar weer op te halen! En nu moet ze maandag weer…. wat een ellende!
Nou ja, ze zal er natuurlijk wel aan wennen, maar nu is het wel heel moeilijk, voor ons alledrie…….

Gisteravond zijn we bij opa gaan eten en mocht Saar weer lekker schommelen. O, dat vindt ze zoooo leuk!!!! Dan schatert ze het uit. Lief!

PS Er zijn nog leukere foto's, die zal ik snel posten, als ik ze terug heb gevonden….